Geplaatst in Ronnie Lane

Ronnie Lane – The Gipsy

Toen ik rond 1970 de muziek ontdekte, er was meer dan de klassieke muziek, die ik thuis hoorde, ontdekte ik ook verschillende idolen.

ronnie buitenOp een of andere manier waren deze met elkaar verbonden. Pete Townshend, John Entwistle, Eric Clapton, maar ook bassist van de 1960 groep, The Small Faces, Ronnie Lane.

Half de jaren 70 van de vorige eeuw, wist ik wel dat hij, Ronnie Lane, een soort gipsy bestaan had. Hij woonde ook op een soort boerderij. Wat ik toen wist, vond ik dat geweldig. Maar mijn informatie bestond uit Engelse kranten/tijdschriften. En was minimaal.

ronnie thuis met kateNu moet ik eerlijk zeggen dat, ik geen farmer ben of zo. Ik weet nog niet eens het verschil tussen een appel en een sinaasappel, als je begrijpt wat ik bedoel. Maar tenten (logeren in de vakantie) hebben mijn voor keur. Je tentje op een boeren weiland, wow. Hoewel ik dat niet al te veel in mijn leven heb gedaan. Dus mag ik dat niet schrijven.

En misschien, diep in hart, hou ik toch wel net iets meer van het luxe leventje. Kachel thuis, vrieskist, lekker een gasfornuis.

Toen ik de geweldige kans in januari 1980, had om bij hem te logeren, woonde hij in een vrij groot, vrijstaand huis. Aan de ingang had hij twee Dalmatiërs honden van steen, staan.

1915313_10205593984914447_5434366361156056179_nRonnie Lane is een geweldige componist (zie Small Faces) maar als bassist vind ik hem maar gewoon. Het is beslist geen John Entwistle. Maar Ronnie was ook een volgeling van de Indische Guru Meher Baba. En dat was natuurlijk een link.

Het huis waar hij in 1980 woonde, was misschien wel groot (in mijn ogen dan), maar niet echt luxe. In de woonkamer had hij een soort matrassen liggen, die je als stoel/bank kon gebruiken. Heerlijk was dat. Zijn keuken was niet veel bijzonders. In plaats van deurtje voor de kastjes, had hij een gordijntje hangen, of helemaal niets.

ronnie en kateWat mij vooral opviel was, dat iedere kamer, verdieping je alleen kon bereiken als je een trapje opliep of omlaag ging. In de meeste gevallen waren het maar één of twee treetjes.

Zijn gasfornuis was iets uit de jaren 40 of zo. Niets mis mee hoor. En als je het aan mij eerlijk vraag, zijn vrouw Kate Lambert …. een mooie en leuke vrouw. Als je gezegd zou hebben dat zij een zigeunerin was, had ik niet eens vreemd op gekeken. Zo vertrouwd was dat.

Heerlijk was dat.

Ik zat zelf op mijn nuchter maag aan de Irish Koffie met Ronnie, te drinken. Niet helemaal mijn ding, maar het idee er achter. Met de held koffie drinken ….. wie wil dat nu niet. Ook met Pete Townshend heb ik een bakkie leut zitten drinken.

Ronnie Lane is een speciale “vriend” van me. In 1997 overleed hij, aan de gevolgen van de slopende ziekte MS. Dat had hij natuurlijk al in 1980 toen ik bij hem was. Hij had toen al niet een echte controle over zijn lichaam. Hij stak niet voor niets, bijna zijn handdoek in brand, aan het fornuis, omdat hij een stuk minder controle had over zijn lichaam.

Ronni-and-KateMaar, ik denk ook aan hem als muzikant. Hij had een mobile Opname studio genaamd LMS (Lane Mobile Studio). The Who (Quadrophenia) en The Rolling Stones, hebben daar gebruik van gemaakt, en hebben met behulp van Ronnie Studio, hun beste muziek opgenomen.

En als ik een Duitse herder hond zie, moet ik altijd aan Ronnie denken. Toen ik daar logeerde, had hij een Duitse Herder, en die hond volgde mij over al waar ik in het huis ook heen ging. Nog net niet in de WC, maar hij zat altijd een metertje van de deur af.

Nog steeds gaan mijn gedachten naar Ronnie Lane. Als ik foto’s van hem ziet (vooral de farmer foto’s – als ik het zo mag zeggen) of als ik aan de tijd denk, dat ik als loge in zijn huis mocht zijn.

12592292_10205591154123679_31235045009677426_ 2Ronnie Lane, mijn voorbeeld van het levens genot. Hij deed altijd waar hij zin in had. Gelukkig.

In 2006 is er een DVD verschenen: The Passing Show – The Life & Music Of Ronnie Lane. Een must. Daarin staat zijn muziek centraal. Vooral de solo activiteiten, zoals Blue Grass enzo. Ik hou ontzettend van deze muziek. Zo anders dan het gitaar geweld van Pete Townshend, Jimmy Page en Ritchie Blackmore. Maar het is akoestisch, dobro met violen en accordeon muziek. Geweldig vind ik dat.

12391394_10207407170073199_7430946487871380507_nEr is een jaar of 5, 6 geleden is spraken geweest dat ik samen met iemand (een Amerikaanse) plannen hebben gemaakt om met een caravan europa door te trekken. Het is bij plannen alleen gebleven.

Maar ik hou me aan bevolen als iemand me weer zo’n voorstel doet en met concrete plannen komt. Ik heb er wel een paar.

Want stiekem in mijn hart wil ik eigenlijk leven zoals hij dat in de jaren 1970 van de vorige eeuw dat deed. The Gipsy. Ronnie Lane is meer als een held voor me.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s