Geplaatst in muziek

Sonny Terry & Brownie McGhee

 

Toen ik in 1968 met de blues muziek in aanraking kwam, waren Sonny Terry & Brownie McGhee zo beetje de eerste waar ik onder de indruk was.

Een gitaar en een mondharmonica. Geweldig. Later kwam ik bij de slaven blues uit. Niet zo heel veel anders. Ik heb van Sonny en Brownie nooit platen gehad. Maar ik wist al die jaren dat ik er iets van moest hebben. Ik ben dan ook al jaren op zoek gegaan naar hun. Want er kom nog bij, als je niet precies weet wie het eigenlijk waren, dan is het moeilijk zoeken. Alleen de wetenschap die je heb, dat je er iets van in je collectie moet hebben.

Eindelijk vond ik van de week iets. Het was op een cassette bandje, wat ik niet meer kan afspelen. Maar ik had eindelijk de naam, dus op Youtube is het makkelijk vinden.

Sonny en Brownie hebben mij “muzikaal verpest” als ik het zo mag zeggen. Maar ik ben ze nog steeds erg dankbaar. Zeker hun prachtige muziek en de helden die werk van hen speelde of beïnvloed waren/zijn.

Nu ken ik al die namen niet. Maar Eric Clapton heeft zo veel van die oude blues helden gespeeld, dus ben ik een beetje blijven hangen bij iemand als Eric Clapton.

Ik zal maar niet zeggen wat toen gezegd is tegen mij. Maar ik schaam me nog altijd erg diep dat men dat zei tegen me. En dat ook nog muziek was van de duivel ……. Ach heeft die duivel nog iets goed gedaan (is mijn toen erg kwalijk genomen), zal ik maar herhalen, wat ik toen heb gezegd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s