Geplaatst in Wat me bezig hou

Geen vakantie

Nee hoor, ik ben niet op vakantie, of ben dat ook niet van plan dat te doen ook.

Maar op 30 juni – Een verslag van de Gitaar Plus 6, 2017 schreef ik als laatste een stukje hier op dit weblog.

Op dit moment heb ik andere dingen aan mijn hoofd. Bepaalde dingen waar ik informatie over wil hebben en dat heeft gewoon alle aandacht nodig. Dus gaat het voor.

Ik heb ook geen nieuwe DVD’s of wat dan ook gekocht, en ben zelf verschillende serie weer aan het bekijken.

Dat wil niet zeggen dat ik hier, op dit weblog, weinig zal schrijven, maar mijn prioriteit ligt op dit moment elders. En dat gaat gewoon even voor.

Advertenties
Geplaatst in Indianen, Wat me bezig hou

De Surinaamse Vlag

Mij is altijd al gevraagd, en dat al meer dan 35, 40 jaar: Wat heb jij met Suriname.

En eigenlijk kan ik maar een antwoord geven. Het was in 1960, toen ik in de eerste klas van de lagere school kwam te zitten (nu is dat groep 3) kwam gelijktijdig een kleurling. Hij bleek een Surinamer te zijn. Van discriminatie had ik in de tijd nooit gehoord en werd ook totaal niet op aan gewezen als ik met hem aan het spelen was of zo. Of later, ik zou een jaar of 9 á 10 zijn geweest, dat ik op een vrije woensdag middag naar hem toe fietsten en met hem ging voetballen.

Veel later kwam ik er achter dat er in Suriname ook indianen woonde. In 1973 was ik geïnteresseerd geraak in de Amerikaanse Indianen. Toen ik later, misschien in 1980 of zo, met de indianen in Suriname in contact kwam, was dat erg moeizaam. Internet bestond toen helemaal nog niet en de informatie die ik toen kon krijgen waren toch boeken in de bibliotheek of eventueel in krant.

Toen ik in 1997 met internet in aanraking kwam en niet veel later ook zelf internet kreeg (wat was dat duur in de tij zeg. Voor iedere minuut betaalde je net zoveel als een tik/kosten van een minuut telefoneren). Eigenlijk ion 2001 had ik vrij toegang op Internet wat heel goed betaal baar was. Naast dat ik bepaalde dingen van muziek op zocht, zocht ik ook naar de indianen in Suriname.

Dat was allemaal, zeker in het begin., niet zo heel makkelijk, omdat er zo goed als geen informatie er was. Een paar jaar later werd Internet wereldwijd ontdekt en er kwam steeds meer informatie. Maar toch duur het nog tot zeker 2010 toen ik via internet ook de Colombiaanse indianen ontdekt. Toen ging er een hele nieuwe wereld voor me open. Langzaam maar zeker verplaatsen mijn aandacht van de Amerikaanse Indianen naar de indianen in Columbia, Peru en Suriname.

Nu kan ik eigenlijk wel zeggen dat deze veel belangrijker zijn geworden dan de Amerikaanse Indianen. Ook mijn kennis in de cultuur sprak mij veel meer aan.

Nu ben ik de Amerikaanse Indianen nooit vergeten en dat ik ook nimmer doen ook. Ik hou nog steeds erg veel van.

Hieronder de betekenis van de Surinaamse vlag.

Rood: Vooruitgang en strijd voor een beter bestaan

Wit: vrijheid en gerechtigheid (vrede)

groen: vruchtbaarheid van het land

De ster: gouden toekomst. De scholieren wordt geleerd – eenheid. De positie van de punten zijn een enorm debat geweest in 1975. De twee punten die omlaag wijzen staan voor “met beide benen stevig op de grond.

Geplaatst in Indianen, Wat me bezig hou, Wetenschap

Een tijdelijke tatoeage van jaguasap

 

De Embera in Columbia, hebben geweldige mooie versiering op hun huid. Men noem dat een tatoeage. Maar niet zo maar een.

Onderstaande informatie heb ik hier vandaan gehaald.

https://justliketotravel.nl/panama-embera-indianen/

Deze worden genaakt met jaguasap. Deze tatoeages blijven zo’n 8 dagen zitten en ze verdwijnen dan van zich.

Zover ik dat allemaal weet, hebben ze allemaal een betekenis. Wij, in de Westerse wereld kennen dar helemaal niet. Ik maak er zelf, teken het zelf ook op mijn arm. Voor hebben die de betekenissen van “verbinding symbool met mijn moeder” en een andere heeft als betekenis de “windrichting”. Ik vertaal dat als een symbool van dat het goede langs alle kanten kan komen.

Ook de Indianen uit Suriname hebben bepaalde tekeningen. Ze gebruik ik sinds kort het rouw teken. Gelukkig voor mij heb ik dat niet zovaak nodig. Maar als de datum van mijn moeders overlijden is, tekening ik deze altijd.

Nu heb ik die jaguasap niet tot mijn beschikking en ook het apparaatje (als ik dat zo mag zeggen) heb ik ook niet. Nu tekenen ik dat met speciale viltstiften en deze blijven een dag zitten, want als ik mezelf was, was ik er ook die tekening eraf. Dus moet ik dat dagelijks doen. Dat vind ik zelf niet erg, omdat dan mijn rede steeds weer naar boven komt. Steeds word ik daar dan weer meer geconverteerd.

Het leuk voor mij is, dat het iedere dag weer anders is, omdat ik dat niet aldoor het zelfde krijgt. Mijn mijn lijntjes of streepjes (als je dat zo mag zeggen) kan ik niet zo strak zetten, tekenen, als de indianen dat doen.

De vrouwen daar hebben een bloot bovenlijf. De blote bovenlijf wordt steeds vaker bedekt met een topje wat gemaakt is van kralen en muntjes. Ook dragen ze fel gekleurde omslag rokjes, die dan weer wel gemaakt zijn in China.

En dan hebben ze allerlei armbanden op hun bovenarm zitten. De ene is nog mooie als de anderen

Dus als je me tegenkomt en je zie wat tekeningen en bovenarm banden, dan weet je waar deze vandaan komen., Ik draag deze bovenarm banden uit respect naar heb toe. Ook de tekeningen die ik op mijn arm zet, heb ik uit respect voor hen. Voor alle indianen.

Dus dat heb ik niet zomaar voor de leut. Ik ben een voorstander, voor die culturen. En soms denk ik wel eens dat mijn wie gewoon op een verkeerde plek heeft gestaan. Mijn speur toch naar het verleden bracht mij dat mijn biologische oma een half bloedje moet zijn. Dus het komt niet uit de lucht vallen. Eindelijk thuis.

Jagua Tattoo: Oorsprong, toepassing en werking

Op internet vond ik de hieronder staande informatie. Ook het adres van nu website staat erbij.

https://www.jaguahenna.com/nl/jagua-tattoo

Jagua is een tijdelijke tattoo gel gemaakt van 100% natuurlijke ingrediënten. Met JaguaHenna™ maak je een donkerblauwe zwarte tattoo die tot 15 dagen zichtbaar is. De tattoo gel is gemaakt van een veelvoorkomende vrucht (Genipa Americana) die groeit in het Zuid Amerikaanse regenwoud. De rijpe vruchten van de Genipa fruitboom worden ook gebruikt voor traditionele jams, desserts en dranken. Daarnaast wordt het zelfs gebruikt (dankzij antibacteriële en antibiotische eigenschappen) tegen verkoudheid, keelpijn, bronchitis, en andere kwalen!

De Jagua vrucht komt uit het Zuid-Amerikaanse regenwoud en wordt al eeuwenlang gebruikt om het lichaam te versieren. Precies hoelang het wordt gebruikt is onduidelijk omdat er weinig contact was/is met de westerse samenleving. Sterker nog, er zijn nog steeds veel inheemse stammen die nog nooit contact met westerlingen hebben gehad! Het is wel bekend dat hun kennis wordt doorgegeven van generatie op generatie. Elke stam heeft daarom zijn eigen manier van het creëren van een Jagua tattoo. Met Jagua verf worden daar ingewikkelde patronen getekend als versiering voor ceremonies en feesten.


Deze inheemse stammen vertelden ons over hun gebruiken en de belangrijke rol die Jagua in hun leven speelt. Wij zijn dan ook trots om de eerste te zijn die Jagua verantwoord in Nederland kan aanbieden. Kortom. dankzij de indianen van Zuid Amerika kunnen wij ook genieten van natuurlijke, veilige en tijdelijke tattoeages!


Geplaatst in Wat me bezig hou

Schaken

 

In de Middeleeuwen konden ze maar weinig spelletjes.

dscf6656Ja martelingen, onthoofden, jagen, dobbelen en iets of wat van kaarten. Welke serie en of film die je bekijk wat over de Middeleeuwen gaat, ziet men wel een schaakbord of ze zijn wel aan het schaken.

Maar ook toen kon men al vals spelen. Als ze maar wonnen. Bij sommige hier, is het niet anders, geloof ik

Nu weet ik totaal niet hoe men moet schaken. Ik weet er dan ook niets van. Maar ik heb vaak genoeg op verschillende websites zitten kijken naar schaakborden. Ik schrok er steeds weer van de prijs. Want ze zijn eigen best duur. Zeker om het zomaar weg te zetten als sfeer.

dscf6655Dus het kwam er maar nooit van. Een paar weken terug heb ik eens een kleintje gekocht in een speelgoed zaak. Gewoon om te kijken. Meer niet.

Helaas, maar gelukkig voor mij, kwam Hans O. er achter, en die had er nog wel eentje voor me staan. Hij was er dol enthousiast over. Samen met zijn zoon speelde hij iedere week. De ene die hij had voor me was de Heit Ham uit Irak. Nou daar was ik wel voor te vinden. Ik was daar ontzettend blij mee, dat hij me die aanbood. Heerlijk.

dscf6662Hij heeft me ontzettend enthousiast gemaakt. Ben dan zij hem op verschillende site beland voor de spelregels. Maar helaas, ze hadden het niet zo goed in het Irakees kunnen schrijven, zeggen, wat dat kan ik niet lezen.

Nu heb ik van Anika een mini serie op DVD gehad, wat spelende wijs de spelregels uit leg. Lang Leve De Koningin heet die mini jeugd serie en staat op 2 DVD’s. Maar dat is voor later.

Geplaatst in Wat me bezig hou

Zoeken 2

 

Als je uit je jeugd iets niet kan herrinneren, een zwart gat is, dat is het heel simpel voor me. Er is iets gebeurd wat je heb weg gestopt. Dus is de vraag, hoe vreselijk was dat toen en wat is er dan gebeurd. Deel 2

floris3Ik heb nu het gevoeld dat ik ergens bij hoor. Dat ik mijn roots heb gevonden. Maar of het allemaal waar is. Ik heb nog wel heel veel vragen.

Natuurlijk blijf ik ridder in hart en nieren. Dat heef niets, helemaal niets met mijn verleden te maken. Die interessen is in 1970 gekomen via de Televisie, de series Floris en Ivanhoe.

castEn natuurlijk wil ik nog van alles weten. Waarom bijvoorbeeld kon men rond 1950 zomaar met iemand ongetrouwd gaan samen wonen. Er is totaal niet van te vinden. Als je op Google kijkt, kom je alleen de woonvormen van deze tijd tegen. Althans, dat kan ik vinden.

Er zijn nog zoveel vragen. Maar ik weet maar al te goed dat er in mijn generatie niets is op geschreven. Ik kan er allemaal niets over vinden. Vragen aan die personen is niet mogelijk, omdat deze al lange tijd zijn overleden.

16265980_1515435895152701_332728251334445936_nHoe het ook bekjk, dat er toen iets gebeurt moet zijn, is voor mij in de loop der jaren wel duidelijk geworden. De vraag is en blijft, wat is er dan gebeurt?

Ik heb in het verleden vaak een medium geraat pleegt. Maar ik kan blijkbaaar niet duidelijk zijn. Ik heb er zelf bij eentje het gevoel gehad dat ik moest zeggen hoe ze/hij het moest doen. Mijn vraag is dan, wie is hier de kenner? Als ik het allemaal zo goed zou weten het hoe en wat hij/zij moet doen, heb ik hem/haar toch niet nodig. Dat zal wel kort door de bocht zijn. Maar als ik iets wil weten wat er de eerste tien jaar van mijn leven is gebeurt, kan ik daar toch niets meer over zeggen.

eze zaak hou me al jaren bezig en zal tot het einde me altijd bezig houden. Tenzij……..

Geplaatst in Wat me bezig hou

Zoeken

 

Als je uit je jeugd iets niet kan herrinneren, een zwart gat is, dat is het heel simpel voor me. Er is iets gebeurd wat je heb weg gestopt. Dus is de vraag, hoe vreselijk was dat toen en wat is er dan gebeurd.

Op het moment van dit schrijven, ben ik 62 jaar oud. Ik weet ook totaal niet hoe ik eigenlijk moet beginnen of hoe ik dit moet opschrijven.

Van de eerste 10 jaar van mijn leven weet ik niets. Was het onbezorgen????? Ik zou het niet weten, ik denk het niet?Wat ik wel weet is de verhalen die mij over die tijd zijn verteld. Nu is dat bepaald niet een erg positief geweest. Zeg maar op zijn zacht, een heel vervelende persoon moet ik geweest zijn, die eigenlijk alles fout heb gedaan, wat maar fout kan/kon gaan.

Nu heb ik zelf zoiets van, nee, dat kan niet, gezien hoe ik nu ben ………

Waar ik intussen wel ben achter gekomen is, dat mijn verleden toch heel anders geweest moeten zijn geweest,als mij dat ooit verteld is. Lees goed, ik schrijf “geweest moeten zijn”. Ik heb geen bewijs en er iets over vinden is voor mij niet mogelijk (tot nu toe, dan.

Maar ik moet zeggen, dat ik er allemaal heel blij mee ben en dat het enorm goed voel. Dus geen misverstand daar over.

Vreemd is nu dan ook allang niet meer, dat mensen uit Surinamen een hele belangrijke rol hebben gespeeld, en nu nog steeds.

In 1973 ben ik geintereseert in Indianen. Veel later (1990, denk ik) in de Inheemse Indianen in Surinamen. En weer veel later (in 2012 of zo) in de Columbiaanse Indianen.

73f5c8d9e0c34853221651a6279de1abMaar hoe ik het ook zie, hoe ik er ook achter gaat komen. Dat een land en de mensen uit Surinamen, altijd een rol hebben gespeeld in mijn leven. De eerste kleurling die ik ontmoette (in 1960) was iemand uit Surinamen. De enige verklaring die ik daar voor kan verzinnen is, dat mijn bloed ook een procent of 6 gekleurd is.

Wordt vervolgd

Geplaatst in Wat me bezig hou

Vuur werk het land uit

 

Van de week had ik een discussie over vuur werk. Men vond dat maar niets, om het zacht te zeggen.

Okay, nu is dat een discussie waar je volgens mij nooit wil uit komen. Je heb voor standers en je heb tegen standers. En allebei hebben eigenlijk slechte argumenten.

Vuur werk moesten ze verbieden omdat …….. Ook in Rotterdam. Toen ik die persoon vertelde dat je dan toch bij de burgemeester moest zijn, want tenslotte had hij een vergunning afgegeven om op de Erasmusbrug in Rotterdam het nationale vuurwerk van daar te laten komen.

“Maar dat is anders” werd er me verteld.

Nu kan het het aan mij liggen, maar voorwerk is vuurwerk werk, en als dat verboden wilt hebben in een stad als Rotterdam, moet je toch bij de Gemeente/Burgemeester zijn, toch. En zeker mijn de schuld niet geven. Ik weet amper wat vuurwerk is, en vind het bovendien enorm gevaarlijk. Dus dat komt echt niet in mijn handen terecht. En mijn kinderen heb ik daar nooit en te nimmer in gesteund. Zelfs flink op gemopperd.

Ooit zelf een poesje (lapjeskat) gehad. Het was gewoon schandalig dat zij voor 12 jaar lang iedere oudjaar avond, naar boven vluchten en dan heel diep achter in, onder het bed ging liggen. Doods bang was ze. Kwam niet in de buurt, wan ze zou zo je ogen uit krabben. En dan was ze twee dagen onder het bed.

Alleen daar al om zou je ……..

Geplaatst in Wat me bezig hou

Verwisselen van een jaar

 

Het jaar 2016 is weer ten einde. Althans nog een paar dagen.

nieuw-jaarWas het een bewogen jaar? Weet ik veel. Wat ik wel weet heb ik een stuk minder geschreven op dit weblog dan anders. Of daar volgende jaar (2017) verandering in zal komen.

Zeker vanaf de zomer ben ik nog al thuis in de weer geweest. Andere bank, andere lamp, een Kroonluchter, kast op een andere plaats. Een paar middeleeuwse schilden, mijn harnas (Arthur) verschillende plaatsen gehad en wat meer van dit soort dingen.

Mijn dochter heeft een vriend gekregen en ook ook nog een ander huis. Geweldig leuk en mooi huis. Mijn kleinzoon is gelukkig een boefje gebleven. En Mijn Beertje is het einde van het jaar geweldig verlopen. Haar vader is door een operatie weer in goed conditie en tot slot om het goede nieuws helemaal goed te maken voor Mijn Beertje, ze is in blijde verwachting.

Dus als ik het zo bekijkt, mag ik niet zeuren over het afgelopen jaar. Dat zal ik dan ook niet doen. Wel verkouden het jaar uit gegaan en het nieuwe jaar weer in gegaan. Dus wat dat betreft, niets veranderd.

En de gordijnen er af gehaald. Die moeten ook eens een keer gewassen worden, toch. Want ondanks ik helemaal niet rook, vuil worden ze (helaas) toch. Dus het jaar maar goed begonnen. De was machine doet de rest wel van de week.

Ik wens een iedereen die dit weblog bezoek, een geweldig 2017. Maar er iets moois van.

Geplaatst in Wat me bezig hou

Klein Kind

 

Klein kinderen, doet je denken aan, dat je eigen kinderen ook ooit klein/jong geweest zijn. Heerlijk.

Laatst is mijn dochter lang geweest met haar zoon. We zouden gaan uit eten gaan. Nu als ik, waar ik ook ga, weg gaat, ik mijn huis sleutel rond mijn hals hang. Dan raak ik hem niet kwijt, zullen we maar denken.

Nu kwamen wij bij een eethuisje, bleek de deur op slot te zijn (waren al gesloten zo rond de klok van 19.00 uur). Maar geen paniek dacht mijn klein zoon, opa heeft toch een sleutel rond zijn hals hangen, dus die maak hem wel even open.

Niet dus. Hij een beetje boos. Begrijpelijk. Maar het was zo goed geredeneerd van hem, 3 jaar, dat ik eigen best wel moest lachen. En automatische moest ik aan dingen denken denken die zijn moeder, mijn dochter, ooit ook een had gezegd en voor haar doen (op die leeftijd) heel goed geredeneerd had.

We gingen maar snel naar een ander eet-tentje. Daarna gingen we nog naar een supermarkt om een ijsje te halen. Moeders pakte zo’n winkel mandje op wieltjes. Je kent die wel. Vond hij toch wel leuk. In plaats van de boodschappen, ging hij er maar zelf inzitten. Ja als moeder toch het mandje op wieltjes trekt, dan kan ik er beter in zitten, moet hij gedacht hebben.

Thuis gekomen na een geweldig fijne avond, zag hij zijn opa’s nieuwe schapenvacht op de bank liggen. Hij deed spontaan zijn trui en schoenen uit en ging onder het vel liggen. Deed zijn ogen dicht, en deed alsof hij sliep. “ik wil bij jou slapen slapen. Opa” vroeg hij.

Gezien mijn lichamelijk conditie en zijn leeftijd en het feit dat hij met zijn moeder nog naar een andere afspraak moest, hebben we het maar zo gelaten.

Nog een lekker ijsje, en hij genoot ervan.

Jammer, (hahaha) dat ook zijn opa heeft genoten. Maar ja, nu heeft hij alle twee de schapen vachten in beslag genomen. Maar voor mijn zijn ze nu ook een beetje van hem, toch?

Geplaatst in Wat me bezig hou

Blijf met je fikken van iemand af

 

Steeds lees ik weer stukjes van mensen die mishandeld of misbruik zijn. Als ik zeg dat ik dat vreselijk vind, dan druk ik me voorzichtig uit.

Waarom reageer ik altijd vol met emotie als ik lees dat er weer iemand is die mishandeld/misbruikt is. Het is mezelf ooit eens overkomen, dus dichter bijkomen al het kan dus niet. Toch heb ik altijd wel zoiets van, als ik hoor of lees dat men weer is mishandeld/misbruik, zet die persoon tegen de muur en zet de mitrailleur er maar op.

Maar je weet gelijk dat, dat beslist niet helpt. Want met wraak is nog nooit iets op gelost. Toch moet je er iets aan doen. Want hoe iemand ook is, een klap (om het maar rustig te zeggen), nee, dat kan beslist niet bij me. Want als men zoiets doet, waar is dan je respect gebleven voor die ander. Deze is dan heel, maar dan wel heel ver, te zoeken bij je. En als je denkt daar respect mee af te kunnen dwingen, heb je het zo mis. Want met zo’n actie doe je niet alleen lichamelijk iemand iets aan, maar zeker ook geestelijk. En dat litteken is voor je leven, en daar ben jij toch schuldig aan met je losse vingertjes/handje.

Laten we elkaar respecteren en accepteren, hoe iemand er uit ziet of hoe iemand ook is. Waarom moet je iemand verminken (lichamelijk of geestelijk) voor de rest van haar of zijn leven. Het slachtoffer schaamt zich daarvoor, of voelt zich schuldig. Waarom? Omdat men je vingers niet kan thuis houden. Voor mij is het slachtoffer een held en de dader een mislukkeling. Want jij moest je meer dan schamen. Hufter (dat mag ik misschien niet zeggen) die jij er ben.

Dat dit soort figuren gestraft moeten worden, is wel duidelijk. De vraag is alleen hoe. Ik bedoel, als men naar het verleden kijkt, hebben ze verschillende straffen gehad. Van vinger afhakken, kruisingen, hoof afhakken, elektrische stoel, gevangenis en weet ik wat nog meer.

Maar is het daar mee op gelost? Hebben we daardoor geen criminelen meer, mensen die iets strafbaar doen? Zelfs de hoge heren die het jou verbieden om iets fout te doen, doen het zelf. Alleen heet het dan anders.

Laat ik iets opschrijven. En geloof me, daar heb ik het mee moeten doen. Eens, zou zo’n 16 á 17 jaar geleden zijn, ben ik eens naar mijn huis arts geweest. Die zei letterlijk, dat zal de pubertijd wel geweest zijn.

Of wat jaren later: En dat was nog een hulpverlener ook. Je zal het welk gedroomd hebben, mannen worden dat niet aan gedaan.

Je vindt het dan toch niet gek, dat ik mijn jas heb gepakt en zonder iets te zeggen de deur ben uit gelopen.

Of dat men zeg tegen je: Je gebruik dat alleen maar om zelf lekker vreemd te gaan. Ja dan hoef er maar een klein dingetje te gebeuren die jijzelf dan enorm opblaast om weg te gaan. En jaren later wordt zoiets ook tegen je gebruikt en dan maar zeggen tegen een ander dat ik niet deugde.

Het blijk dan moeilijk te zijn om “gewoon” te zeggen, Het werkte niet tussen ons. Maar waarom zoiets als je een heerlijke trap na kan geven. Dan vind je het toch niet echt gek dat je er niet meer opnieuw wilt beginnen.

Het zijn zo’n maar een paar kleinen dingen, waar ik mee te maken heb gehad. En dan kan ik nu wel schrijven “kleinen dingen”, maar daar heb ik wel mee moeten delen. Ik heb ooit eens een mail gestuurd naar de Rijksvoorlichtingsdienst, dat er eigenlijk niets via hun te lezen is. Waar dan ook.

Ik heb er nooit iets van gehoord. Later verman ik wel dat er een kleine internet pagina bestond (toen wel) waar melding van werd gemaakt. Of dat door mijn melding is gekomen weet ik niet. Is totaal niet belangrijk. Maar wat wel belangrijk is, dat er van de Overheid in ieder geval iets aan gedaan was. Aandacht, en erkenning dat ook dat bestond.

Maar hoe je het ook bekijkt, men dient gewoon met je fikken van iemand af te blijven van een ander. Als je werkelijk nog maar iets om die persoon geeft, gedraag je dan. En wordt geen klootzak, zoals er er vele (helaas) zijn geweest. Laten we elkaar respecteren hoe we zijn en probeer geen baas te spelen om iemand anders. En dan zeker met niet met geweld.