Geplaatst in Wat me bezig hou

Sint-Jozefklooster in Bergen op Zoom

Note Con. Zoals wij allemaal hebben wij op de lagere school gezeten. Het probleem is vaak dat de gebouwen/scholen en zo, afgebroken zijn. Ik zelf heb op een broeder school gezeten. En hoewel ik allemaal nog wel goed weet hoe het allemaal is geweest, heb ik dit gevonden op het Internet.

Pastoor A. van Eekelen van de O.L. Vrouw van Lourdesparochie vroeg het bestuur van de congregatie van de Zusters van Moerdijk een klooster te bouwen. In 1925 stemde het bestuur hiermee in. De zusters kwamen in april 1926, maar het klooster was pas gereed in 1927.

Architect was J.H.H. van Groenendael uit ‘s-Hertogenbosch. De bouw werd uitgevoerd in samenwerking met architect P. de Nijs uit Bergen op Zoom. Mogelijk was De Nijs aansprakelijk voor de scholen, de archieven zwijgen op dit punt. De samenwerking stond nogal eens onder druk.

De pastoor wilde zusters voor de kleuterschool, voor lager onderwijs aan meisjes en voor een naaischool. Tot wanneer ze in het onderwijs actief waren is iets, dat wij graag zouden weten.

Foto: BHIC, collectie Provincie Noord-Brabant

In 1979 is besloten het klooster op te heffen. Het jaar daarop heeft de gemeente Bergen op Zoom het gebouw gekocht, het werd ingericht als wijkcentrum.

Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen aan de Maas 2010

Note Con: Ik heb hier mijn hele lagere school op gezeten. Ben er in 1966 met goed resultaat naar de Lts gegaan. Hopelijk heb ik alles kunnen vinden, wat ik eigenlijk zocht.

https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/sint-jozefklooster-in-bergen-op-zoom

Advertenties
Geplaatst in Wat me bezig hou

Varens

Op facebook zag ik (5 november 2017) laatst een clipje/video film langs komen van Lunadea’s Traditionele hekserij. Daarin praten ze over bomen en planten. Een van de planten die er in voor kwamen, waren de Varens.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Daar kwam wel iets in naar boven, waarvan ik dacht, ja, die heb ik vroeger ook in mijn tuin gehad. En ik vond dat geweldig.

Mijn ex had zoiets van, Varens, zijn onkruid, weg ermee.

Maar ik dacht daar totaal anders over. Een van de dingen die ik zo mooi vond, was die in het najaar af sterfte maar in het voorjaar daarop gewoon weer boven kwamen. En de rolletjes weer langzaam uit rolde tot een waardige plant.

Nu heb je verschillen soorten varens en in o.a. De bossen kom je die vaal genoeg tegen. Als ik dat zo zie, blijf ik er altijd naar wel even naar kijken.

Op een of de andere manier, doen varens iets bij me. Vraag niet wat, wat dat ik ik gewoon niet zeggen.

Nu praat ik over je varens die je vaak buiten overal ziet.

Toen ik zo dat clipje/filmpje zag, had ik wel zoiets van, zie je wel, dat had ik toen al.

Ik heb nu geen tuin meer, dus ik heb die niet meer. In huis kun je ze ook hebben, maar ze vergen nog wel onderhoud. En gezien hoe ik in het verleden met planten ben omgegaan, lijk het me niet verstandig om dat te doen.

Ik vind tuinen/planten/bloemen en zo heel mooi en prachtige, maar ik weet echt niet het verschil tussen een plant en onkruid. Ooit heb ik wel eens voor iemand, tijdens zijn afwezigheid, voor zijn plantje gezorgd. Maar bij terug komst, kreeg ik een standje, omdat, de ene was verdort en de de andere was verzopen, zullen we maar zeggen. Maar het zeg genoeg over mijn kunde.

Maar buiten dat, vind ik het allemaal heel mooi en prachtig. Mijn motto is eigenlijk, een huis zonder planten is geen huis. Ik koop dan ook ieder weekend een bos met bloemen om ze op tafel te zetten.

En nog steeds, zie ik de varens staan in de tuin. Ook al is het allemaal al zo lang geleden (tussen 1976 en 1984). Ik blijf ze mooi vinden. En zeker nu ik weet dat het iets met Hekserij te maken heeft. Ik had dat toen moeten weten.

Toch maar eens kijken of ik er iets mee op mijn balkon mee kan doen. En wie weet wat ik er dan mee zal doen.

Geplaatst in horoscopen, Wat me bezig hou

Kreeft of Stier

Nu hou ik me al vele tientallen jaren bezig met horoscopen. Dat wil niet zeggen dat ik alles van weet, want dat is totaal niet waar.

Maar vreemd vind ik allemaal wel, en zeker als die die om mijn eigen horoscoop gaat: de kreeft.

Ik ben geboren in juli, dus kreeft. Althans zo staat het in mijn paspoort.

Toen ik in 1991 naar de gemeente in Bergen op Zoom ging om een uittreksel van mijn geboorte register was ik niet in juli geboren, maar in mei. Dus volgens dat gegeven was ik een stier.

Na veel een en weer gepraat werd besloten om toch maar geboorte datum te laten, hoe het mij allemaal al die jaren was vertelt. De kreeft. Maar mijn vriendin was toen een beetje boos op mij (als dat het juiste woord is) omdat ik zolang lang weg was gebleven. Nadat ik haar een uitleg had gegeven, vond ze dat vreemd. Maar ze was niet de enige enige, want ik vond dat ook vreemd.

Ik heb daar verder nooit enige aandacht aan besteed. En kon met het uit leg van die gemeente heel goed leven. Men had het toen over een schrijf (type) fout.

Maar dit geven kwam weer boven, toen ik me, met name de horoscopen bij de indianen ging na pluizen. Ook de vergelijking met andere kreeften die net zo oud waren (of rond dezelfde tijd jarig waren) klopte totaal niet met wat ik voelde. Ik kon met, wat de omschrijving betreft dan, me ook beter thuis voelen bij een stier. Die klopte in mijn ogen ogen veel beter bij me.

Toch heb ik me altijd gedacht dat ik kreeft was, en heb daar van alles over gezocht. Ik heb alles wat met kreeft te maken had wel gedaan. Tekens op gezocht en bewaard, maar altijd had ik iets van onbevredigd over me. Maar altijd was daar die onzekerheid weer.

Laatst (begin oktober 2017) kocht een een soort edelsteen wat goed zou zijn voor de kreeft. Niet dus.

Nadat ik deze rond mij n hals had, ging er letterlijk alles mis wat maar mis kon gaan. Ik heb nog geprobeerd om er een andere draai aan te geven. Maar dat lukte me totaal niet niet. Het nare gevoel bleef bestaan, me achter volgen.

Ik heb wel zoiets van: een stukje bewijs ………

Voor mij is het nu zo, dat ik geen kreeft meer ben maar een stier. Het weer iets wat me een stukje completer maakt.

Voor de buitenwereld blijf ik kreeft, want zo staat het in mijn paspoort en zo. Meer gevoelsmatig klop dat gewoon niet. Ik kan het niet anders beschrijven, maar toen ik die kreeft-steen om mijn hals had hangen, was dat toch wel een erg vreemd gevoel. Het gevoel van onwerkelijk?

Geplaatst in Wat me bezig hou

1962

Weet je wat ik zo knap vind van mensen, die weten precies hoe ik in elkaar zit, hoe ik ben.

Maar als je het zo goed weet, waar was je in 1962?

Het moet 1962 zijn geweest. Ik zat toen in de vijfde klas van de lagere school. Nu zou dat groep 7 zijn. Dus was ik 8 jaar. Nu ben ik van 1954, dus een simpel reken sommetje kom ik in 1962 uit.

Ik zeg niet dat niemand het weet, want dan lieg ik. Ik ben in het verleden al zo vaak op zoek gegaan naar de oorsprong van me. Dus zal ik wat in 1962 is gebeurt, zeker vertelt hebben. Maar ik ga er van uit dat deze mensen (een soort of) zwijgplicht hebben.

Maar zo ver ik dat allemaal zelf nog zo goed weet heb ik er nooit met iemand over gesproken. En dat doe ik nu ook niet.

Alleen heb ik zoiets iets van, hoe haal je het in hoofd door mij uit te maken als een “stuk vuil” terwijl je van niets weet. Wil jij je zelf goed praten?

Dan vinden ze het gek, dat ik ze uit mijn leven wil bannen. Ze maken mij enorm negatief, ze maken mij uit voor van alles, en ze slepen dan ook nog een ander mee ook.

Ik weet dat ik bepaalde dingen niet goed heb gedaan. Daar schaam ik me helemaal niet voor. Maar als je niet weet wat iets is, of hoe het eigenlijk mee om moet gaan, dan word het wel heel erg moeilijk om dat aan een ander door te geven.

Maar geef mij lekker de schuld om jezelf goed te praten. Ik moet met het verleden dealen, dus bemoei je er dan niet mee. Je gebruik het alleen maar tegen mij. Want van een ding ben ik zeker, je kom jezelf nog wel eens tegen en dan sta je daar moederziel alleen.

Geplaatst in Wat me bezig hou

Eenhoorn (fabeldier)

Een eenhoorn is een mythisch dier dat sinds de Oudheid wordt beschreven als een beest met een lange, puntige, spiraalvormige hoorn op zijn voorhoofd.

De oud-Indische mythe over de kluizenaar Gazellenhoorn, verhaalt over Rsyasrnga (of Ekasrnga, letterlijk ‘één hoorn’). Deze Rsyasrnga is de zoon van een godin in de gedaante van een gazelle, en heeft daarom een hoorn op zijn hoofd. Hij werd door een aantrekkelijke courtisane naar het paleis gebracht, om een einde te maken aan een periode van droogte.

In 398 v.Chr. werd de eenhoorn vrij gedetailleerd beschreven door de Griekse arts en historicus Ctesias, die aan het hof van de Perzische koning erover hoorde in verhalen van reizigers uit Indië.

De Indiase wilde ezels, zo vertelde Ctesias in Indika, waren zo groot als paarden en soms groter. Hun lichamen waren wit, hun hoofden paars, hun ogen blauw. Op hun voorhoofd hadden ze een scherpe hoorn, die wit was aan de basis, rood aan de bovenkant, en zwart in het midden. In Indië en China was er vóór die tijd al sprake van de eenhoorn.

Ook de Romein Plinius de Oudere beschrijft het dier (Naturalis historia, VIII, 31). Bij hem is de monocerotem een woest dier dat niet levend te vangen is. Het heeft het lijf van een paard, de poten van een olifant, de staart van een everzwijn en de kop van een hert, met midden op het voorhoofd een drie voet lange, zwarte hoorn.

In de Physiologus, een boek over dieren en mythologische wezens, in de 2e eeuw in Alexandrië geschreven, wordt de eenhoorn in symbolische en vooral christelijke zin uitgelegd. Het dier kan worden gevangen door een zuiver maagd – wat zinnebeeld was van de komst van de Messias dankzij de maagd Maria.

Zij kan hem vervolgens ‘naar het paleis van de koning brengen’, wat een overblijfsel lijkt van de Rsyasrnga-mythe.

De kluizenaar met één hoorn is in de tussentijd getransformeerd tot een eenhoornig dier; de courtisane tot een maagd; en de hoorn verwees eerder naar de godin in de vorm van een gazelle, en nu verwijst de eenhoorn naar de Messias en zijn maagdelijke moeder.

In de 7e eeuw vereenzelvigt Isidorus van Sevilla de eenhoorn met de rhinoceros (Etymologiae, XII, 2). Hij beschrijft ook hoe de maagd te werk moet gaan om de eenhoorn te vangen: ze moet haar borsten ontbloten, waarna de eenhoorn rustig op haar af zal komen en zachtjes zijn hoofd op haar boezem neervlijen.

Omgekeerd gebruikt Marco Polo rond 1300 de naam eenhoorn om de neushoorn te beschrijven. Hij geeft aan dat het dier geenszins lijkt op de eenhoorn zoals men die in Europa voorstelde.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Eenhoorn_(fabeldier)

Geplaatst in Wat me bezig hou

Geen vakantie

Nee hoor, ik ben niet op vakantie, of ben dat ook niet van plan dat te doen ook.

Maar op 30 juni – Een verslag van de Gitaar Plus 6, 2017 schreef ik als laatste een stukje hier op dit weblog.

Op dit moment heb ik andere dingen aan mijn hoofd. Bepaalde dingen waar ik informatie over wil hebben en dat heeft gewoon alle aandacht nodig. Dus gaat het voor.

Ik heb ook geen nieuwe DVD’s of wat dan ook gekocht, en ben zelf verschillende serie weer aan het bekijken.

Dat wil niet zeggen dat ik hier, op dit weblog, weinig zal schrijven, maar mijn prioriteit ligt op dit moment elders. En dat gaat gewoon even voor.

Geplaatst in Indianen, Wat me bezig hou

De Surinaamse Vlag

Mij is altijd al gevraagd, en dat al meer dan 35, 40 jaar: Wat heb jij met Suriname.

En eigenlijk kan ik maar een antwoord geven. Het was in 1960, toen ik in de eerste klas van de lagere school kwam te zitten (nu is dat groep 3) kwam gelijktijdig een kleurling. Hij bleek een Surinamer te zijn. Van discriminatie had ik in de tijd nooit gehoord en werd ook totaal niet op aan gewezen als ik met hem aan het spelen was of zo. Of later, ik zou een jaar of 9 á 10 zijn geweest, dat ik op een vrije woensdag middag naar hem toe fietsten en met hem ging voetballen.

Veel later kwam ik er achter dat er in Suriname ook indianen woonde. In 1973 was ik geïnteresseerd geraak in de Amerikaanse Indianen. Toen ik later, misschien in 1980 of zo, met de indianen in Suriname in contact kwam, was dat erg moeizaam. Internet bestond toen helemaal nog niet en de informatie die ik toen kon krijgen waren toch boeken in de bibliotheek of eventueel in krant.

Toen ik in 1997 met internet in aanraking kwam en niet veel later ook zelf internet kreeg (wat was dat duur in de tij zeg. Voor iedere minuut betaalde je net zoveel als een tik/kosten van een minuut telefoneren). Eigenlijk ion 2001 had ik vrij toegang op Internet wat heel goed betaal baar was. Naast dat ik bepaalde dingen van muziek op zocht, zocht ik ook naar de indianen in Suriname.

Dat was allemaal, zeker in het begin., niet zo heel makkelijk, omdat er zo goed als geen informatie er was. Een paar jaar later werd Internet wereldwijd ontdekt en er kwam steeds meer informatie. Maar toch duur het nog tot zeker 2010 toen ik via internet ook de Colombiaanse indianen ontdekt. Toen ging er een hele nieuwe wereld voor me open. Langzaam maar zeker verplaatsen mijn aandacht van de Amerikaanse Indianen naar de indianen in Columbia, Peru en Suriname.

Nu kan ik eigenlijk wel zeggen dat deze veel belangrijker zijn geworden dan de Amerikaanse Indianen. Ook mijn kennis in de cultuur sprak mij veel meer aan.

Nu ben ik de Amerikaanse Indianen nooit vergeten en dat ik ook nimmer doen ook. Ik hou nog steeds erg veel van.

Hieronder de betekenis van de Surinaamse vlag.

Rood: Vooruitgang en strijd voor een beter bestaan

Wit: vrijheid en gerechtigheid (vrede)

groen: vruchtbaarheid van het land

De ster: gouden toekomst. De scholieren wordt geleerd – eenheid. De positie van de punten zijn een enorm debat geweest in 1975. De twee punten die omlaag wijzen staan voor “met beide benen stevig op de grond.

Geplaatst in Indianen, Wat me bezig hou, Wetenschap

Een tijdelijke tatoeage van jaguasap

 

De Embera in Columbia, hebben geweldige mooie versiering op hun huid. Men noem dat een tatoeage. Maar niet zo maar een.

Onderstaande informatie heb ik hier vandaan gehaald.

https://justliketotravel.nl/panama-embera-indianen/

Deze worden genaakt met jaguasap. Deze tatoeages blijven zo’n 8 dagen zitten en ze verdwijnen dan van zich.

Zover ik dat allemaal weet, hebben ze allemaal een betekenis. Wij, in de Westerse wereld kennen dar helemaal niet. Ik maak er zelf, teken het zelf ook op mijn arm. Voor hebben die de betekenissen van “verbinding symbool met mijn moeder” en een andere heeft als betekenis de “windrichting”. Ik vertaal dat als een symbool van dat het goede langs alle kanten kan komen.

Ook de Indianen uit Suriname hebben bepaalde tekeningen. Ze gebruik ik sinds kort het rouw teken. Gelukkig voor mij heb ik dat niet zovaak nodig. Maar als de datum van mijn moeders overlijden is, tekening ik deze altijd.

Nu heb ik die jaguasap niet tot mijn beschikking en ook het apparaatje (als ik dat zo mag zeggen) heb ik ook niet. Nu tekenen ik dat met speciale viltstiften en deze blijven een dag zitten, want als ik mezelf was, was ik er ook die tekening eraf. Dus moet ik dat dagelijks doen. Dat vind ik zelf niet erg, omdat dan mijn rede steeds weer naar boven komt. Steeds word ik daar dan weer meer geconverteerd.

Het leuk voor mij is, dat het iedere dag weer anders is, omdat ik dat niet aldoor het zelfde krijgt. Mijn mijn lijntjes of streepjes (als je dat zo mag zeggen) kan ik niet zo strak zetten, tekenen, als de indianen dat doen.

De vrouwen daar hebben een bloot bovenlijf. De blote bovenlijf wordt steeds vaker bedekt met een topje wat gemaakt is van kralen en muntjes. Ook dragen ze fel gekleurde omslag rokjes, die dan weer wel gemaakt zijn in China.

En dan hebben ze allerlei armbanden op hun bovenarm zitten. De ene is nog mooie als de anderen

Dus als je me tegenkomt en je zie wat tekeningen en bovenarm banden, dan weet je waar deze vandaan komen., Ik draag deze bovenarm banden uit respect naar heb toe. Ook de tekeningen die ik op mijn arm zet, heb ik uit respect voor hen. Voor alle indianen.

Dus dat heb ik niet zomaar voor de leut. Ik ben een voorstander, voor die culturen. En soms denk ik wel eens dat mijn wie gewoon op een verkeerde plek heeft gestaan. Mijn speur toch naar het verleden bracht mij dat mijn biologische oma een half bloedje moet zijn. Dus het komt niet uit de lucht vallen. Eindelijk thuis.

Jagua Tattoo: Oorsprong, toepassing en werking

Op internet vond ik de hieronder staande informatie. Ook het adres van nu website staat erbij.

https://www.jaguahenna.com/nl/jagua-tattoo

Jagua is een tijdelijke tattoo gel gemaakt van 100% natuurlijke ingrediënten. Met JaguaHenna™ maak je een donkerblauwe zwarte tattoo die tot 15 dagen zichtbaar is. De tattoo gel is gemaakt van een veelvoorkomende vrucht (Genipa Americana) die groeit in het Zuid Amerikaanse regenwoud. De rijpe vruchten van de Genipa fruitboom worden ook gebruikt voor traditionele jams, desserts en dranken. Daarnaast wordt het zelfs gebruikt (dankzij antibacteriële en antibiotische eigenschappen) tegen verkoudheid, keelpijn, bronchitis, en andere kwalen!

De Jagua vrucht komt uit het Zuid-Amerikaanse regenwoud en wordt al eeuwenlang gebruikt om het lichaam te versieren. Precies hoelang het wordt gebruikt is onduidelijk omdat er weinig contact was/is met de westerse samenleving. Sterker nog, er zijn nog steeds veel inheemse stammen die nog nooit contact met westerlingen hebben gehad! Het is wel bekend dat hun kennis wordt doorgegeven van generatie op generatie. Elke stam heeft daarom zijn eigen manier van het creëren van een Jagua tattoo. Met Jagua verf worden daar ingewikkelde patronen getekend als versiering voor ceremonies en feesten.


Deze inheemse stammen vertelden ons over hun gebruiken en de belangrijke rol die Jagua in hun leven speelt. Wij zijn dan ook trots om de eerste te zijn die Jagua verantwoord in Nederland kan aanbieden. Kortom. dankzij de indianen van Zuid Amerika kunnen wij ook genieten van natuurlijke, veilige en tijdelijke tattoeages!


Geplaatst in Wat me bezig hou

Schaken

 

In de Middeleeuwen konden ze maar weinig spelletjes.

dscf6656Ja martelingen, onthoofden, jagen, dobbelen en iets of wat van kaarten. Welke serie en of film die je bekijk wat over de Middeleeuwen gaat, ziet men wel een schaakbord of ze zijn wel aan het schaken.

Maar ook toen kon men al vals spelen. Als ze maar wonnen. Bij sommige hier, is het niet anders, geloof ik

Nu weet ik totaal niet hoe men moet schaken. Ik weet er dan ook niets van. Maar ik heb vaak genoeg op verschillende websites zitten kijken naar schaakborden. Ik schrok er steeds weer van de prijs. Want ze zijn eigen best duur. Zeker om het zomaar weg te zetten als sfeer.

dscf6655Dus het kwam er maar nooit van. Een paar weken terug heb ik eens een kleintje gekocht in een speelgoed zaak. Gewoon om te kijken. Meer niet.

Helaas, maar gelukkig voor mij, kwam Hans O. er achter, en die had er nog wel eentje voor me staan. Hij was er dol enthousiast over. Samen met zijn zoon speelde hij iedere week. De ene die hij had voor me was de Heit Ham uit Irak. Nou daar was ik wel voor te vinden. Ik was daar ontzettend blij mee, dat hij me die aanbood. Heerlijk.

dscf6662Hij heeft me ontzettend enthousiast gemaakt. Ben dan zij hem op verschillende site beland voor de spelregels. Maar helaas, ze hadden het niet zo goed in het Irakees kunnen schrijven, zeggen, wat dat kan ik niet lezen.

Nu heb ik van Anika een mini serie op DVD gehad, wat spelende wijs de spelregels uit leg. Lang Leve De Koningin heet die mini jeugd serie en staat op 2 DVD’s. Maar dat is voor later.

Geplaatst in Wat me bezig hou

Zoeken 2

 

Als je uit je jeugd iets niet kan herrinneren, een zwart gat is, dat is het heel simpel voor me. Er is iets gebeurd wat je heb weg gestopt. Dus is de vraag, hoe vreselijk was dat toen en wat is er dan gebeurd. Deel 2

floris3Ik heb nu het gevoeld dat ik ergens bij hoor. Dat ik mijn roots heb gevonden. Maar of het allemaal waar is. Ik heb nog wel heel veel vragen.

Natuurlijk blijf ik ridder in hart en nieren. Dat heef niets, helemaal niets met mijn verleden te maken. Die interessen is in 1970 gekomen via de Televisie, de series Floris en Ivanhoe.

castEn natuurlijk wil ik nog van alles weten. Waarom bijvoorbeeld kon men rond 1950 zomaar met iemand ongetrouwd gaan samen wonen. Er is totaal niet van te vinden. Als je op Google kijkt, kom je alleen de woonvormen van deze tijd tegen. Althans, dat kan ik vinden.

Er zijn nog zoveel vragen. Maar ik weet maar al te goed dat er in mijn generatie niets is op geschreven. Ik kan er allemaal niets over vinden. Vragen aan die personen is niet mogelijk, omdat deze al lange tijd zijn overleden.

16265980_1515435895152701_332728251334445936_nHoe het ook bekjk, dat er toen iets gebeurt moet zijn, is voor mij in de loop der jaren wel duidelijk geworden. De vraag is en blijft, wat is er dan gebeurt?

Ik heb in het verleden vaak een medium geraat pleegt. Maar ik kan blijkbaaar niet duidelijk zijn. Ik heb er zelf bij eentje het gevoel gehad dat ik moest zeggen hoe ze/hij het moest doen. Mijn vraag is dan, wie is hier de kenner? Als ik het allemaal zo goed zou weten het hoe en wat hij/zij moet doen, heb ik hem/haar toch niet nodig. Dat zal wel kort door de bocht zijn. Maar als ik iets wil weten wat er de eerste tien jaar van mijn leven is gebeurt, kan ik daar toch niets meer over zeggen.

eze zaak hou me al jaren bezig en zal tot het einde me altijd bezig houden. Tenzij……..